Eth huec des vanitats

En Alemanha, “eth lairon mès pèc deth país”, batiat atau pera premsa locau, a estat condemnat peth Tribunau Superior d’Osnabrück a sèt ans de preson dempús deth panatòri a ua sucursau bancaria barrada des de hè dètz-e-sèt ans. Eth lairon qu’anaue armat damb un pistolet de joguet, panèc quate cents èuros a un òme que passejaue apròp der antiga bastissa a on se trapaue eth banc.

Ena nòsta tèrra vam anin-anan. Personatges politics e coneishudi que mos panen ena cara e passen per un judici premanit coma se siguesse era Hoguera de las Vanidades entà hèr eth paper coma qui pane. Molti d’aguesti hèts ja les coneishem: mauversacion de hons economics, concessions a cambi de vestits, inversions o frecs personaus a cargue dera tarjeta VISA dera empresa… o ajuntament. Mès, i a d’autes situacions que les viuem mès d’apròp e arrés ditz arren.

Es licéncies d’abitatge enes bòrdes dera Val d’Aran. Bastisses que antigament servien entà sauvar eth bestiar, ara se transformen en chalets de dues plantes tà que es quate rics deth moment venguen a esquiar. A jo non me semble mau. Mès ei legau? Quan pòrtes cinc ans viuen en ua borda-casa –o mansion, coma se guarde–, era lei non te pòt hèr dehòra dera tua viuenda. Ara, se t’agarren laguens d’aqueth termini, cau pagar ua quantitat de sòs superior ath prètz reau d’un adossat en miei des nòsti bosqui.

Qué harien es alemans ath respècte? Me semble que non hi aurie pro lòcs tà embarrar a toti es pantres que mos enganhen. Tot pes sòs. E aquerò que n’an a cistalhades. Mès coma ena embriagadora novèla de Tom Wolfe, era classe dominanta bèth còp perderà era jòga.

“Eth lairon mès pèc d’Alemanha”

Comenta

*

(*) Camps obligatoris

L'enviament de comentaris implica l'acceptació de les normes d'ús