Legendes (II)

Conde era legenda que i auie ua vielha en Es Bòrdes de qui tot eth pòble didie qu’ère ua bruisha. Hege encantèris, moiguie objectes des cases des vesins ara sua, parlaue damb es mòrts sus es secrèts qu’amagauen e tanben se convertie en bèth animau.

Un dia soleiat de cuelheta, en vilatge neishèc un mainatge damb eth nòm de Jaime. Eth petit ère arridolent e a toti se les queiguie era bauassa sonque damb véder-lo. Ath complir un an, comencèc a plorar fòrça. Arrés sabie çò que le shordaue. Mès tostemp bramaue ara madeisha ora: quan es sòns pairs se trapauen ena codina.

Es pairs descurbiren que un gat nère entraue ena cramba cada còp qu’aguesti premanien eth dinar. Andús se carcanheren, ja qu’eth petit jogaue damb d’auti gats e jamès s’espantaue. Damb açò, arribèren ara conclusion qu’aqueth animau de sèt vides ère eth tòrt. Un gat que non coneishien, ne sabien d’on auie gessut.

Un mieidia, eth pair s’amaguèc apròp de Jaime damb un garròt ben gròs enes mans. Ath temps, era mair talhaue tavelhes ena codina. Coma cada dia, eth gat sautèc pera hièstra laguens dera casa e eth mainatge comencèc a lermejar. Quan er animau s’encuedèc d’ua preséncia indemorada, eth pair ja l’auie clauat ua cistelhada de fòrtes garrotades. Damb es quate pautes peth deuant, gessèc ara pressada dehòra dera bastissa en tot sorrisclar de dolor.

D’alavetz qu’eth petit non bramèc mès. Londeman, tot eth pòble parlaue sense relambi qu’era bruisha se trapaue mau: jaçada en lhet, non se podie mòir de patacs e morats dibuishadi ena pèth. Era, esdegada coma ère, sostienie qu’auie queigut. Mès ua auta istòria passejaue pes cases d’Es Bòrdes: aqueri trucs èren era signatura des garrotades deth pare de Jaime ath gat nère.

Comenta

*

(*) Camps obligatoris

L'enviament de comentaris implica l'acceptació de les normes d'ús